‘In de Franse Vreemde Legioen’ van Erwin Rosen is een autobiografisch verhaal dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek beschrijft de ervaringen van de auteur als soldaat in de Franse Vreemde Legioen en biedt inzichten in het leven van rekruten en de harde realiteiten die ze moeten ondergaan. De centrale figuur is een jonge Duitser die, na een reeks persoonlijke tegenslagen en verdriet, besluit zich aan te sluiten bij de Vreemde Legioen op zoek naar avontuur en een nieuw begin. In het openingskapitel wordt de protagonist voorgesteld terwijl hij reflecteert over zijn moeilijke verleden. Hij voelt zich verloren en hopeloos nadat hij een kans op geluk heeft gemist. Hij arriveert in Belfort met de intentie zich te aanmelden voor de legioen en ervaart een groot aantal emoties: van angst en zelftwijfel tot vastberadenheid om zijn oude leven achter zich te laten. Op het aanmeldingskantoor ontmoet hij een gevarieerde groep rekruten, ieder met eigen problemen en ambities. Dit hoofdstuk legt de toon voor de komende avonturen en behandelt thema’s als wanhoop, vriendschap en de harde omgang met het leven als legionair – terwijl er ook wordt gesuggereerd dat persoonlijke verlossing mogelijk is door samen te worstelen met deze moeilijkheden.