„Kontakt społeczny i inne rozprawy” Jeana-Jacquesa Rousseau to fundamentalne dzieło filozofii politycznej napisane w końcu XVIII wieku. Tekst eksploruje relację pomiędzy osobami a państwem, badając, jak można ustanowić i uzasadnić legitymną władzę polityczną. Centralnym elementem rozumowania Rousseau jest koncepcja kontaktu społecznego – zgodnie z nią osoby kolektywnie decydują się stworzyć społeczność rządzoną ogólną wolą, skierowaną na dobro wspólne. Na początku dzieła Rousseau pisze: „Człowiek urodza się wolny; a wszędzie jest w więzieniu”, co pokazuje, jak społeczne i polityczne struktury często ograniczają swobodę ludzi. Kwestionuje legitymność władzy wywodzącej się z siły i robi rozróżnienie między naturalnymi a społecznymi więzami, twierdząc, że choć rodzina stanowi pierwszą naturalną formę społeczności, instytucje polityczne muszą być oparte na wzajemnej zgodzie i umowach. Dzięki tym tematom Rousseau otwiera drogę dla głębszych rozmyślań o naturze swobody, roli rządu oraz zasadach, które stanowią podstawę legitymnych społecznych porządków.