Томас Гейжнинг «Англиялик-америкалик, унинг денгизда ва қуруқликдаги машаққатлари: ёки Ғарбий Ҳиндистоннинг янги тадқиқи» асари XVII аср ўрталарида ёзилган тарихий ҳисоботдир. Ушбу асарда Гейжнинг Американинг турли ҳудудлари бўйлаб қилган кенг сафарлари, жумладан, Мексика ва Гватемала орқали босиб ўтган йўли батафсил баён этилади. Асар нафақат у дуч келган ерлар ва маданиятларни ўрганади, балки дин, мустамлакачилик ва ўша даврдаги Испан католик черковининг мураккаб жиҳатларини ҳам ёритади. Китоб бошида Гейж ўз ҳаёти, жумладан, таълими ва Янги Испанияда ўтказган ўн икки йиллик даври ҳақида мулоҳаза юритади; у ердаги тажрибалари уни Рим-католик динининг таъсири остида чуқур қолдирган. У Америка ҳақидаги билимларини ватандош инглизларга етказиш истагини билдиради ва бу ҳудудлар фатҳ этилганидан бери улар ҳақида жуда кам маълумот ёзилганини таъкидлайди. Асарнинг кириш қисми Гейжнинг сафарлари ҳақидаги ҳикоясига замин яратади ҳамда уни ёзишга ундаган сабабларни — ўзининг динни қабул қилганидан миннатдорлиги ва Америкадаги ҳаёт ҳақиқатларини, жумладан, унинг бойликлари, шунингдек, аҳолиси ва хорижликлари дуч келган сон-саноқсиз хавфларни ошкор этиш истаги уйғунлигини намоён қилади.