„How to Teach a Foreign Language” autorstwa Otto Jespersena to przewodnik pedagogiczny napisany na początku XX wieku. Tekst skupia się na reformie metod nauczania języków obcych, opowiadając się za bardziej skutecznym i angażującym podejściem, dalekim od tradycyjnego uczenia się na pamięć. Jespersen, wybitny językoznawca i fonetyk, kwestionuje ustalone praktyki i proponuje metodę, która stawia na pierwszym miejscu sensowną komunikację i znaczące powiązania w procesie uczenia się języka. Początek książki nadaje ton rozważaniom Jespersena nad reformą nauczania języków. Autor relacjonuje swoją drogę do tej dziedziny, podkreślając początkowe rozproszone starania o reformę oraz późniejszy rozwój ruchu w Skandynawii. Przedstawia nową metodę, dostrzegając jednak złożoność jej nazwania, gdyż obejmuje ona rozmaite podejścia. Jespersen argumentuje, że nadrzędnym celem nauki języka obcego powinno być rozwijanie komunikacji — zarówno w odbieraniu, jak i przekazywaniu myśli — podkreślając tym samym znaczenie praktycznego użycia języka ponad samymi ćwiczeniami gramatycznymi i translatorskimi. Ten fundamentalny argument wyznacza ramy rozważań książki nad nowatorskimi metodami nauczania, zmierzającymi do podniesienia kompetencji językowej wśród uczniów.