«Papeis Avulsos» اثر ماشادو دِ آسیس، مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در سال ۱۸۸۲ منتشر شد. این اثر برجسته نبوغ طنزآمیز این استاد برزیلی را از خلال داستانهایی به نمایش میگذارد که مرز میان سلامت عقل و دیوانگی، خرد و حماقت را محو میکنند. از روانپزشکی مستبد که میپرسد چه کسی واقعاً دیوانه است، تا پدری که هنر آبرومندیِ توخالی را به پسرش میآموزد، این داستانها با بذلهگویی تیزبینانه و طنز، جامعه را کالبدشکافی میکنند. ماشادو از طریق روایتهای بدیعی که یادآور سوئیفت و اراسموساند و در عین حال پیشگام فنون ادبی کاملاً مدرن هستند، مطلقگرایی علمی، تظاهر اجتماعی و خودبینی انسانی را به چالش میکشد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: pt.wikipedia.org/wiki/Pap%C3%A9is_Avulsos