Zbiór opowiadań „Papeis Avulsos” autorstwa Machado de Assisa ukazał się w 1882 roku. To wyjątkowe dzieło pokazuje satyryczny genius tego brazylijskiego mistrza, który w swoich historiach rozmywa granice między zdrowiem umysłu a szaleństwem, mądrością a głupotą. Od tyranicznego psychiatry, który stawia pod znak zapytania, kto naprawdę jest szalony, po ojca, który uczy swego syna „sztuki pozorny” przyzwołości – te opowiadania błyskawicznym umiem i ironią analizują społeczność. Machado de Assis krytykuje naukowy absolutyzm, socjalne pretensje oraz ludzką pychę za pomocą oryginalnych narracji, nawiązujących do twórczości Swifta i Erasmusa, a jednocześnie wprowadzając wyraźnie nowoczesne literackie techniki.
Strona Wikipedii o tej książce: pt.wikipedia.org/wiki/Pap%C3%A9is_Avulsos