„Mowa z okazji zakończenia roku szkolnego 29 września 1809 roku” Georga Wilhelma Friedricha Hegla to filozoficzny dyskurs i mowa edukacyjna napisana na początku XIX wieku. Wygłoszona podczas uroczystości zakończenia roku szkolnego, podkreśla wartości edukacji oraz relację między nauką tradycyjną a nowoczesną. Hegel omawia konieczność solidnego oparcia w językach klasycznych i literaturze, opowiadając się zarazem za wyważonym włączeniem współczesnych umiejętności i wiedzy. W tej mowie Hegel rozważa znaczenie edukacji w kształtowaniu jednostek i społeczeństwa. Podkreśla historyczne znaczenie nauki klasycznej, zwłaszcza studiów nad Grecją i Rzymem, jako fundamentu wszechstronnego wykształcenia. Hegel twierdzi, że poprzez studiowanie klasyków uczniowie mogą rozwijać intelekt i pogłębiać rozumienie świata. Uznaje również potrzebę nowoczesnego programu nauczania, obejmującego wiedzę praktyczną istotną dla współczesnego obywatela, podkreślając, że harmonijna równowaga między starożytną mądrością a nowoczesnymi potrzebami jest niezbędna dla sprawnego systemu edukacji. Kończąc, Hegel zachęca uczniów, by wykorzystywali zdobytą wiedzę w przyszłych przedsięwzięciach, podkreślając wdzięczność wobec nauczycieli i państwa.