„Gitanjali” Rabindranatha Tagore’a to zbiór wierszy pierwotnie opublikowany w języku bengalskim w 1910 roku. Tytuł oznacza „ofiarowanie pieśni”; dzieło za temat przewodni obiera oddanie, z dewizą „Jestem tu, by śpiewać Tobie pieśni”. Angielski przekład zbioru przyniósł Tagore’owi Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1913 roku, czyniąc go pierwszym nie-Europejczykiem uhonorowanym tym wyróżnieniem. Te medytacyjne wiersze splatają średniowieczną indyjską lirykę dewocyjną z motywami miłości, zgłębiając napięcia między pragnieniami materialnymi a tęsknotą duchową.
Przekład autora. Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Gitanjali