پۇرناناندا چاكراۋارتىن نىڭ « تاتتېۋا-مۇكتاۋالى » دېگەن كىتابى 19 - ئەسىرنىڭ ئاخىرقى مەزگىلىدە ، يەنى 1880 - يىللاردا يېزىلغان پەلسەپىۋى تەتقىقات ئەسىرى دۇر . بۇ كىتابتا پۇرناپراجنا مەكتىبىنىڭ نۇقتىئى نەزىرىدىن ۋېدانتا پەلسەپىسى تەنقىد قىلىنغان . شېئىرىي شەكىلدە يېزىلغان بۇ كىتاب ئۆز دەۋرىدىكى مۇھىم دىنىي مۇنازىرىلەرگە چېتىلىپ تۇرىدۇ ، شۇڭلاشقا ھىندۇ پەلسەپىۋى سىستېمىلىرى توغرىسىدىكى مۇلاھىزىلەرگە مۇھىم تۆھپە قوشقان . « تاتتېۋا-مۇكتاۋالى » دا ئاپتور ، ئىندىۋىدۇئال روھ بىلەن ئالىي روھ – براھمان ئوتتۇرسىدىكى قوشمىچىلىق مۇناسىۋەتنى سىستېمىلىق دەلىللەپ چىققان . چاكراۋارتىن ئۆز كىتابىدا ۋېدانتادا ئومۇميۈزلۈك ئومو نىستىك قاراشلارغا خىرىس قىلىپ ، براھماننىڭ ئالىي ياراتقۇچى ئىكەنلىكى ۋە ئىندىۋىدۇئال روھنىڭ ئۇدىن تاۋە بولغانلىقى قاراشىنى تەشەببۇس قىلغان . شېئىرىي سۆزلەر ئارقىلىق ئۇ ، ئىككىسى ئوتتۇرىسىدىكى پەرقلەرنى چۈشەندۈرگەن ھەمدە روھنىڭ براھمانغا يوقىلىپ كېتىشى مۇمكىن ئىكەنلىكىنى ، لېكىن ئۇلارنىڭ تەبىئىي پەرقلىرى تۈپەيلىدىن ھەقىقىي بىرلىككە كېلىشى مۇمكىن ئەمەسلىكىنى بايان قىلغان . بۇ كىتاب ناھايىتى مۇھىم پەلسەپىۋى تېمىلارنى ئوتتۇرىغا قويغان بولۇپ ، ھىندۇ پەلسەپىسى سىستېمىلىرى توغرىسىدىكى مۇلاھىزىلەرگە زور تۆھپە قوشقان .