„Tattva-Muktavali” autorstwa Pûr.nânandy Chakravartina to filozoficzny traktat napisany w końcu XIX wieku, a konkretnie w latach 80. XIX stulecia. Ten tekst zawiera przekonującą krytykę filozofii Vedânty z perspektywy szkoły Pûr.naprajña, która postuluje odrębność indywidualnych dusz od Najwyższego Bytia – Brahmana. Napisany w formie poetycznej, książka dotyka kluczowych teologicznych debat swojego czasu i stanowi istotny wkład w dyskurs filozoficznych systemów hinduskich. W „Tattva-Muktavali” autor przedstawia systematyczne argumenty na potwierdzenie dualizmu pomiędzy indywidualną duszą a Najwyższą Duszą, Brahmanem. Poprzez różnorakie wiersze Chakravartin krytykuje monistyczne poglądy typowe dla filozofii Vedânty i postuluje zamiast tego relację pomiędzy „panem” a „sługą”, w której Brahman jest wszechmocnym Stwórcą, a indywidualna dusza pozostaje odrębna i zależna od Niego. Książka wykorzystuje analogie i przykłady, by ilustrować różnice pomiędzy tymi dwoma pojęciami, twierdząc, że choć dusza może doświadczyć zjednoczenia z Brahmanem, prawdziwa tożsamość nie może być uznana ze względu na ich wrodzone różnice. Ten tekst nie tylko krytykuje idee o bliskości pomiędzy Brahmanem a duszą, ale także podkreśla konieczność oddawania cześczenia i oddania się Brahmanowi, wzmocniając tym dualistyczne pojęcie rzeczywistości.