کتاب «تاتوا-موکتاوالی» نوشته پورنانندا چکراوارتین، اثری فلسفی است که در اواخر قرن نوزدهم، و بهطور خاص در دهه ۱۸۸۰ میلادی، نوشته شده است. این اثر منتقدانه بر فلسفه ویدانتا از دیدگاه مکتب پورناپراجنا نگاه کرده و تمایز روحهای فردی از خدای عالی، برهمان، را مطرح میکند. این کتاب که به شکل شعری نوشته شده است، با بحثهای الهیاتی مهم آن دوران درگیر بوده و یکی از مهمترین مساهمات در گفتمان سیستمهای فلسفی هندوئی محسوب میشود. نویسنده در این کتاب با استدلالهای منظم، دوگانگی بین روح فردی و روح عالی، یعنی برهمان، را مطرح میکند. از طریق بندهای شعری مختلف، چکراوارتین دیدگاههای تکگانهگرایانه رایج در فلسفه ویدانتا را به چالش میکشد و به جای آن، رابطهای از نوع «ارباب-خادم» را پیشنهاد میدهد؛ در این رابطه، برهمان خالق قدرتمند است و روح فردی نیز جدای از آن و وابسته به آن باقی میماند. شعر در این کتاب از تشبیهات و مثالهای مختلف برای توضیح تفاوتهای بین این دو استفاده کرده و استنتاج میکند که هرچند روح ممکن است در برهمان ادغام شود، اما به دلیل تفاوتهای ذاتی بین آنها، نمیتوان هویت واقعی را متعلق به هر یک از آنها در نظر گرفت. این اثر نه تنها ایدههای مربوط به ارتباط بین برهمان و روح را مورد انتقاد قرار میدهد، بلکه بر ضرورت پرستش و تعهد نسبت به برهمان نیز تأکید میکند؛ همچنین دیدگاه دوگانهگرایانه نسبت به واقعیت را تقویت مینماید.