‘Jupe courte’ van Catulle Mendès is een verzameling korte verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhalen satiriseren op speelse wijze de Parijse manieren, verlangens, jaloezie en veranderende concepten van bescheidenheid. Ze zijn gevat in humoristische en gewaagde vertellingen met ironische wendingen. Je vindt er elegante vrouwen, onverschrokken mannen, toegewijde vrienden en onschuldige bruiden die terechtkomen in durven situaties die de kloof tussen uiterlijk en verlangen onderzoeken. De verzameling begint met een ondeugd voorwoord waarin wordt voorspeld dat er een moderevolutie zal komen – naakte lichamen en bedekte gezichten als metafoor voor de veranderingen in het concept van bescheidenheid. De eerste verhalen zijn: een minnaar steelt het intieme parfum van zijn rivaal om zijn vrouw terug te winnen, maar dat leidt uiteindelijk tot een nieuwe relatie met de rivaal; een bekende ‘reparateur van kruiken’ wordt geconfronteerd met een onbreekbare vaas van de bruid die hij zelf ooit had gerepareerd; twee onafscheidelijke vrienden verbinden hun boudoirs met een elektrisch belletje om hun seksuele ervaringen te synchroniseren, maar dit leidt tot een catastrofale situatie wanneer er overdag iemand binnendringt; een perfecte schoonheid betreurt dat juist haar volmaaktheid een obstakel is in de liefde; de onfeilbare jaloezie van een zelfingenomen cynicus wordt ontmaskerd door blond haar; een Parijse vrouw beoordeelt haar minnaars aan de hand van het aantal sigaretten dat ze daarna rookt; en een dame die verkleed als hooibundel vanuit een hooizolder wordt gedragen, wordt ontvoerd door een boerderijarbeider. De verzameling eindigt met een nieuw verhaal waarin de verteller stelt dat verlangen op stilzwijgende manier van de ene naar de andere persoon kan worden overgedragen. Hiermee begint hij ook het verhaal over zijn onschuldige jonge vrouw.