Sulo-Weikko Pekkola’nın “Terveeks’ — Buddha!” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir seyahatnamedir. Kitap, Orta Doğu’dan Britanya Hindistanı’na ve oradan Güneydoğu Asya üzerinden Avustralya’ya doğru yol alan bir Fin gezginin hikayesini anlatır; gemi yolculukları, demiryolu seyahatleri ve sömürge şehirlerinin günlük yaşamı bu eserde yer alır. Anekdotlara dayanan, çoğu zaman mizahi ve bazen de keskin görüşler içeren bir anlatım tarzıyla kaleme alınan kitap, günlük karşılaşmalar, dil engelleri ve imparatorluğun sosyal hiyerarşilerine odaklanır. Hikayenin başında yazar, Hindistan’a kara yoluyla girmek yerine Basra’dan kalkan bir Britanya Hindistanı buharlı gemisiyle yolculuğa çıkar; Hindu subaylarla aynı kabinde kalır, muson fırtınaları sırasında güverte yolcularının yemek pişirdiğini izler ve Karachi üzerinden Bombay’a varır. İlk izlenimleri, Hindistan’ın Avrupa tarzı liman şehirlerinin görünümüyle, kalabalık istasyonlar, üçüncü sınıf tren yolculukları, doğaçlama sigara içme alışkanlıkları ve bir geminin batmasına neden olan sabotaj girişimleri arasındaki tezatı vurgular. İmparatorluk dili olmasına rağmen var olan dil engelleri hakkında yorumlar yapar; rayların kenarında çömelme gibi yerel alışkanlıklar ve kutsal hayvanların durumu hakkında doğrudan (çoğu zaman önyargılı) görüşler sunar. Singapur’a vardığında, iyi yolları, açık drenaj sistemleri ve elektrikli otobüsleri olan, Çinlilerin hakim olduğu bir limanı tasvir eder; erişim için konsolosluktan ziyade bir gazete editöründen yardım alır. Kitaptaki sokak anlatıları arasında İngilizlere karşı duyulan antipati, kaybolma olayları, gürültülü konaklama yerleri, banyo küvetlerinin su deposu olarak kullanılması, yakındaki bir cami ve korunan harem gibi detaylar yer alır. Bölümün sonunda, Avustralya vizesi işlemlerinin üst kattaki bir İngiliz subayı tarafından çözülmesi ve müzik eşliğinde yapılan canlı bir Çin cenaze töreni anlatılır.