Tragedies of sex
دربارهٔ این کتاب
«تراژدی‌های سکس» اثر فرانک وِدِکیند، مجموعه‌ای از نمایشنامه‌هایی است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نوشته شده‌اند. این مجموعه با گردآوردن «بیداری بهار»، «روح زمین»، «جعبهٔ پاندورا» و «لعنت!»، با درامی صریح و ناآرام‌کننده با میل جنسی، سرکوب و ریاکاری بورژوایی روبه‌رو می‌شود. این آثار بر جوانان بی‌ثبات و بزرگسالان غارتگر یا سازش‌کرده تمرکز دارند—به‌ویژه دانش‌آموزان، ملخیور، وندلا و موریتس، و لولوی افسونگر—تا آشکار کنند که اقتدار و اخلاق چگونه زندگی خصوصی را منحرف می‌کنند. آغاز کتاب، نویسنده را به‌عنوان تحریک‌کننده‌ای آوانگارد و پیشگام اکسپرسیونیسم معرفی می‌کند و سپس به بخش نخست «بیداری بهار» می‌پردازد. با وندلا آشنا می‌شویم که از وادار شدن به رعایت نزاکت بزرگسالانه به ستوه آمده است؛ با دانش‌آموزان پسر، ملخیور و موریتس، که دربارهٔ سکس بحث می‌کنند و زیر فشار تحصیلی دست‌وپنجه نرم می‌زنند؛ و با دخترانی که خشونت خانگی، به‌ویژه خشونتی را که بر مارتا روا می‌شود، آشکار می‌کنند. موریتس مخفیانه فهرست‌های ارتقا را بررسی می‌کند و پس از آن‌که موقتاً قبول می‌شود، از آسودگی به هراس نوسان می‌کند. در جنگل، ملخیور و وندلا بر سر نیکوکاری و اخلاق با یکدیگر مجادله می‌کنند، تا آن‌که لحظه‌ای disturbing رخ می‌دهد: وندلا می‌خواهد او را بزنند و ملخیور کنترل خود را از دست می‌دهد. در صحنه‌های بعدی، بیداری و سردرگمی جنسی ژرف‌تر می‌شود: گفت‌وگوهای صریح ملخیور با موریتس (و مادر بردبار او)، طفره رفتن‌های مادر وندلا دربارهٔ این‌که بچه‌ها از کجا می‌آیند، خودارضایی پنهانی هانزی، و رویارویی پرتنش ملخیور و وندلا در انبار کاه. نامه‌ای نشان می‌دهد که مادر ملخیور از تأمین هزینهٔ فرار موریتس خودداری می‌کند و او را به استقامت فرامی‌خواند؛ وندلا در باغ، سرخوش و گیج و غرق در شادی‌ای رازآلود پرسه می‌زند؛ و موریتس هنگام غروب، کنار رودخانه، به نومیدی نزدیک می‌شود.
