Frank Wedekind’in “Cinselliğin Trajedileri” adlı eseri, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında yazılmış oyunlardan oluşmaktadır. “İlkbaharın Uyanışı”, “Toprak-Ruh”, “Pandora’nın Kutusu” ve “Lanet!” adlı oyunları bir araya getiren bu eser, cinsel arzu, baskı ve burjuva ikiyüzlülüğünü açık ve rahatsız edici bir dramatik dille ele alır. Oyunlar, özellikle Melchior, Wendla, Moritz gibi gençler ile Lulu gibi karakterler üzerinden otoritenin ve ahlakın özel hayatı nasıl bozduğunu gösterir. Eserin başlangıcı, yazarı avangart bir provokatör ve Ekspresyonizmin öncüsü olarak tanıtır; ardından “İlkbaharın Uyanışı”nın ilk bölümüne geçilir. Wendla, yetişkinlerin kuralları altında yaşamaktan rahatsız olurken; Melchior ve Moritz, cinsellik konusunda tartışır ve akademik baskı altında mücadele ederler; Martha ise aile içi şiddeti ifşa eder. Moritz gizlice sınav sonuçlarını kontrol eder ve geçtiğini öğrenince rahatlama hisseder; ancak daha sonra korkuya kapılır. Ormanda, Melchior ve Wendla hayırseverlik ve ahlak konusunda tartışırlar; ardından Wendla ondan vurulmasını ister ve Melchior kontrolünü kaybeder. Devam eden sahneler, cinsel uyanışın ve kafa karışıklığının derinleşmesini gösterir: Melchior’un Moritz ve annesiyle yaptığı samimi tartışmalar, Wendla’nın annesinin bebeklerin nereden geldiği konusundaki kaçamak cevapları, Hansy’nin gizli olarak kendini tatmin etmesi… Bir mektup ise Melchior’un annesinin Moritz’in kaçışını finanse etmeyi reddettiğini ve ondan dayanıklılık göstermesini istediğini ortaya koyar. Wendla sersemlemiş bir halde bahçede dolaşırken; Moritz ise alacakaranlıkta nehrin kenarında umutsuzluğa sürüklenir.