Aigües encantades
Bu kitap hakkında
Joan Puig i Ferreter’in “Aigües encantades”i, 20. yüzyılın başlarında yazılmış Katalan bir sahne dramasıdır. Kuraklığın pençesindeki bir dağ köyünde geçer; dinsel geleneği ve “büyülü” sulara dair kutsal efsaneleri, bu suyu tutup dağıtmaya yönelik modern, ussal bir girişimle karşı karşıya getirir. Merkezî figürler arasında asi öğrenci-öğretmen Cecilia, dindar ebeveynleri Pere Amat ve Juliana, kararsız okul müdürü Vergés, kararlı rahip Mossèn Gregori ve pratik bir kurtuluş vadeden ikna edici bir yabancı yer alır. Sonuç; inanç, korku, ilerleme ve topluluk iktidarının gerilimli bir portresidir. Oyunun açılışı gergin bir ev sahnesi sunar: çanlar bir tövbe alayı için çalarken Cecilia köyün ayinlerini reddeder, Vergés ile atışır ve otoriter babası ile kederli annesiyle acı biçimde çatışır. Köyün sözde kutsal havuzlardan gerçek su çekebileceğini iddia eden sözü güzel bir foraster’in haberi yayılır ve Mossèn Gregori onu etkisiz kılmak için sessizce hazırlanır. Amat, Cecilia’nın yeni geleni kamuya açık biçimde kucakladığını bildirince bir skandal patlak verir ve ona karşı kararlılığı sertleşir. Sonraki sahnede, çoban Romanill’in avlusunda köylüler toplanır; batlle ve Amat ev sahibini sindirmeye çalışır, ancak yabancı —bir mühendis— inanca bir saldırı değil, barış ve pratik bir plan getirdiğini ısrarla söylerken bir kalabalık içeri dolar. “Büyülü” suların canlı ve erişilebilir olduğunu açıklamaya başlarken halk merak ile düşmanlık arasında yalpalar; gerilim doruğa çıkarken karşılaşma çözümsüz kalır.
