Mesék
O tej książce
„Mesék” Ferencza Herczega to zbiór literackich baśni napisanych na początku XX wieku. Opowieści łączą codzienne sytuacje z magią i delikatną ironią; przechodzą przez krótkie przygody dzieci, zabawek, skromnych mieszkańców miasteczek oraz postaci z folkloru, a wszystko to zależy od wyborów bohaterów. Można się spodziewać dowolnych wymyśleń, typowych dla kultury Centralnej Europy, oraz jasnych moralnych przesłanek dotyczących dobroci, pychy, odwagi i odpowiedzialności. Na początku zbioru znajdują się kilka odrębnych opowieści: pierwsza mówi o maltretowanych zabawkach – papryce Jancsi, husarze i lalkach – które uciekają w śnieżną noc, styczą się z niebezpieczeństwami i są odnalezione przez kobietę sprzedającą mleko; dzieci za to twierdzą, że zabawki zostały pozostawione same. Następna historia opowiada o Cyganie imieniem Bögöly, który żeni się z córkami elementów żywych – każda z nich niszczy jego dom; to bajka o pożądaniu i ruinie. Pracownik, który dziedziczy stary dom, odkrywa piwnicę z cegłami, w której duchowi żołnierze piją i śpiewają pod klątwą; kończy się to, gdy ksiądz używa relikwie powiązanej z pamięci Rákócziego. Chłopiec kradnie zgubionego małpika z bawełny – ten rozpęcza się wskutek jego winy, ale po powrocie wraca do normalnej wielkości. Biedna księżniczka wyszywa się za lutniarza, który swoimi złotymi strunami stwarza wieczorne blaski; jej żądania bogactwa kosztują go muzyki i on ginie, pozostawiając ją w ubóstwie. Na początku opowiadania „Anima” dumna dziewczyna wychowana w kościelnej wieży odrzuca swego kandydata do ślubu; potem jest przenoszona chmurą do dworu niewidomego króla chmur i, oddalając się, czuje, jak jej serce przyciąga się do domu… Taka jest zakończenie tego wyboru opowieści.
