Ferenc Herczeg’in «Mesék»i, 20. yüzyılın başlarında yazılmış edebi masallardan oluşan bir derlemedir. Masallar gündelik mekânları büyüyle ve yumuşak bir ironiyle harmanlar; çocukları, oyuncakları, mütevazı kasaba halkını ve folklorik varlıkları, karakter ve seçime dayanan kısa serüvenlerde izler. Oyunbaz bir icat, Orta Avrupa rengi ve iyilik, kibir, cesaret ve sorumluluk üzerine açık ahlaki alt akıntılar bekleyin. Derlemenin açılışı birbirinden bağımsız masallardan bir dizi sunar: önce horlanan oyuncaklar—Paprika Jancsi, bir hussar ve bir bebek—karlı bir geceye kaçar, tehlikelerle yüzleşir ve bir sütçü kadın tarafından bulunur; azarlanan çocuklar ise oyuncakların kendi başlarına gittiğini iddia eder. Ardından Bögöly adlı bir çingene, unsur halkının ateşli, sulu ve havai kızlarıyla evlenir; her biri evini yok eder—arzu ve yıkım üzerine bir fabl. Eski bir ev miras alan bir kâtip, tuğlalı bir mahzen keşfeder; orada hayalet kuruc askerler, Rákóczi’nin anısına bağlı bir kutsal emanetle bir rahip laneti bitirene dek lanet altında içer ve şarkı söyler. Bir çocuk kayıp bir pamuk maymunu çalar; maymun suçlulukla canavarca şişer, iade edilince yeniden küçülür. Yoksul bir prenses, altın telleri her gece ihtişam büyüleyen bir lavtacıyla evlenir; kalıcı zenginlik talepleri onun müziğine mal olur, o yok olur ve onu yoksulluğa bırakır. Anima’nın başında, bir kilise kulesinde yetişmiş gururlu bir kız bir talibi reddeder, bir bulut arabasıyla kör bir bulut kralının sarayına taşınır ve uzaklaşırken, alıntı biterken, evinin soluk çanlarının yüreğini geri çektiğini duyar.