L'art d'aimer: ou conseils à un jeune homme qui se destine à l'amour
Bu kitap hakkında
«L'art d'aimer: ou conseils à un jeune homme qui se destine à l'amour» Mendès’in 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir aşk ve baştan çıkarma kılavuzudur. Başarılı tutkuyu samimiyetin değil yanılsamanın, performansın, güzelliğin ve denetimli duygunun yönettiğini ileri sürerek müstakbel Amant için cesur bir yasa koyar; bunu meseller, vecizeler ve toplumsal eleştiri aracılığıyla aktarır. Eser arzuyu, sevilene dair bilmenin sınırlarını ve erotik yaşamın estetik taleplerini irdeler. Bu risalenin açılışı aşkı zorlu bir meslek olarak çerçeveler ve genç bir adayı sarsıcı ilkelerle donatır. Önsöz Amant’ı arzulayabilen ve her kadının tahayyül ettiği ideali olabilen kişi olarak tanımlar; ardından I. Bölüm «ilahi yalan»ı yüceltir, hem âşıkta hem sevgilide sürekli yapaylığı över (ölümden sonra bile saklanan sarı saç öyküsüyle örneklendirilir). II. Bölüm bayağı gerçeklikleri dönüştürmek için kendini aldatmayı—«ilahi yanılsama»yı—öğütler; III. Bölüm’ün kör âşık ile ünlü hekim meseli ise düş kırıklığına yeğ düşü ilan eder. IV. Bölüm güzellik ister ve uyumsuz birleşmeleri hor görür; V. Bölüm Aimée Henriot’nun öyküsü aracılığıyla «fetih»teki erkek gururunu yıkar—onun kaderi liyakatten çok rastlantıya bağlıdır. VI. Bölüm bir kadının içteki sevinç ya da kederinin, dilin sınırları yüzünden, kadınların kendilerince bile bilinemez ve ifade edilemez kaldığını ileri sürer. VII. Bölüm her yeni kucaklaşmada, her esere taze yaklaşan bir sanatçı gibi, yenilenmiş masumiyet ister; VIII. Bölüm bayağı erkek inisiyasyonunu kınar ve gençleri düşkünlükten korumak için ütopik «Initiatrices»leri ya da bunlar yoksa cömert kadınların merhametini önerir. IX. Bölüm ilk öpücükten sonraki tehlikeli ânı ve kurgulanmış davranış ihtiyacını ele almaya başlar; sav bu kritik eşiği yönetmeye dönerken tam orada kesilir.
