Hans Christian Andersenning “Contes merveilleux, Tome II” asari XIX asr boshlarida yozilgan bo‘lishi mumkin bo‘lgan sehrli qisqa hikoyalar to‘plamidir. Ushbu antologiyaga “Malika va no‘xat donasi”, “Kichik suv parisi” va “Xunuk o‘rdakcha” kabi sevimli ertaklar kiritilgan bo‘lib, Andersenning g‘aroyiblikni hayotning ta’sirchan saboqlari bilan uyg‘unlashtirish mahoratini namoyon etadi. Kitobning boshlanishi o‘quvchilarni turli sehrli ertaklar olami bilan tanishtiradi; ulardan birinchisi — “L’ombre” — janubiy mamlakatga tashrif buyurgan shimollik olim kishining ro‘parasidagi uyda yashovchi g‘ayritabiiy ayol tufayli soyasidan ayrilib qolishi haqidagi hikoyadir. Soya sarguzashtga otlanib, qiziqish uyg‘otuvchi va oxir-oqibat ozodlikka erishuvchi timsolga aylanadi; bu jarayonda o‘zlik, yo‘qotish va o‘ziga munosib joy izlash mavzulari ochib beriladi. Nasr Andersen hikoyachilik uslubiga xos bo‘lgan boy va xayolotga boy ohangni yaratib, o‘quvchilarni sehr hamda axloqiy mushohada olamiga chorlaydi.