„How to Sing [Meine Gesangskunst]” Lilli Lehmann to traktat o sztuce i nauce śpiewu, napisany pod koniec XIX wieku. Czerpiąc z rozległego doświadczenia wybitnej sopranistki, Lehmann pragnie kształcić śpiewaków w fizjologicznych i technicznych aspektach emisji głosu. Praca stara się wypełnić lukę między naukowym rozumieniem a odczuciami towarzyszącymi śpiewowi, stanowiąc cenne źródło dla początkujących wokalistów i nauczycieli śpiewu. Na początku dzieła Lehmann wyraża cel pisania: wyjaśnić złożone doznania związane ze śpiewem i rozłożyć na czynniki pierwsze fizjologiczne procesy, które nimi rządzą. Rozważa ewolucję edukacji wokalnej, ubolewając nad industrializacją nauczania śpiewu, która stawia szybkość ponad mistrzostwo. Lehmann podkreśla znaczenie gruntownej praktyki i głębokiego zrozumienia techniki wokalnej, dzieląc się spostrzeżeniami z bogatej kariery śpiewaczej i pedagogicznej, by prowadzić czytelników ku wytwarzaniu pięknych i potężnych głosów. Ten wstępny fragment nadaje ton jej kompleksowemu zgłębianiu różnych aspektów śpiewu, które następuje dalej.