„Wit and Wisdom of Don Quixote” Miguela de Cervantesa Saavedry to zbiór przysłów i humorystycznych refleksji zaczerpniętych z powieści „Don Kichot”, napisany na początku XVII wieku. Zawiera głęboką i figlarną mądrość ukochanych postaci opowieści, zwłaszcza omamionego rycerza Don Kichota i jego pragmatycznego giermka, Sancho Pansy. Dzieło to prawdopodobnie służy podkreśleniu kontrastów między ideałami rycerskimi a praktycznymi realiami życia, ukazując humor i przenikliwość obecne w całej oryginalnej powieści. Część otwierająca wprowadza czytelników w figlarną istotę Don Kichota, przedstawiając manię wielkości tytułowego bohatera, który wyrusza w drogę, by zostać błędnym rycerzem. Narracja opisuje przygotowania Don Kichota — poszukiwanie zbroi, nadanie koniowi imienia Rosynant oraz kształtowanie siebie na szlachetnego rycerza zamieszkującego fikcyjną krainę La Mancha. Pośród komicznych perypetii ukazywany jest w połączeniu powagi i absurdu, gdy szykując się do poszukiwania rycerskich czynów, odsłania piękne szaleństwo i głęboki humor, które określają ponadczasową opowieść Cervantesa.