«تاریخ آموزش» اثر لوی سیلی، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر تحول نظامهای آموزشی را از دوران باستان تا عصر مدرن بررسی میکند و بر چگونگی رویکرد فرهنگهای گوناگون به آموزش در طول تاریخ تأکید دارد. کتاب به نقش آموزگاران برجسته، زمینههای اجتماعی و سیاسی شیوههای گوناگون آموزشی و تأثیر تحولآفرین آموزش بر تمدن میپردازد. در آغاز کتاب، اهمیت درک تاریخ آموزش بهعنوان بنیادی برای آموزگاران مدرن مورد تأکید قرار میگیرد. سیلی ضرورت این دانش را برای هدایت شیوههای کنونی تدریس بررسی میکند و نشان میدهد که چگونه اشتباهات و دستاوردهای تاریخی میتوانند در آموزش معاصر راهگشا باشند. او اهمیت مطالعه فلسفههای گوناگون آموزشی در طول اعصار را بیان میکند و آنها را در چارچوب گستردهتر اجتماعی هر تمدن قرار میدهد. مقدمه زمینه را برای بررسی عمیق نظامهای آموزشی در فرهنگهای مختلف فراهم میکند؛ این بررسی از تمدنهای باستانی مانند مصر، چین و هند آغاز میشود و تا یونان و روم ادامه مییابد و درکی جامع از نیروهایی به خوانندگان میدهد که آموزش را در گذر زمان شکل دادهاند.