«تدریس در کالج» اثر پل کلاپر، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر به روشها و مسائل مرتبط با تدریس در آموزش عالی میپردازد و بهویژه بر چالشها و بهبودهای احتمالیِ لازم برای پداگوژی مؤثر در کالج تمرکز دارد. این کتاب برای مدرسان بخش کالج نوشته شده است؛ مدرسانی که میکوشند روشهای تدریس خود را ارتقا دهند و شکافهای پداگوژیک این حوزه را برطرف کنند. آغاز «تدریس در کالج» با برجسته کردن کاستی چشمگیری در ادبیات مربوط به آموزش کالج، در مقایسه با ادبیات پررونق و توسعهیافته درباره آموزش ابتدایی و متوسطه، زمینه را فراهم میکند. کلاپر بر اهمیت تدریس باکیفیت بهعنوان بخش حیاتی فرایند آموزشی تأکید میکند و ابراز امیدواری میکند که علاقهای علمی به پداگوژی کالج برانگیخته شود. او اذعان دارد که در گذشته برای تصدی سمتهای تدریس به روحانیان و دانشآموختگان اهل مطالعه اتکا میشده است و خواستار رویکردی ساختارمندتر به تربیت معلم میشود. او بر این باور است که شیوههای پداگوژیک کنونی اغلب فاقد بنیاد لازم و بینش روشمند هستند؛ مسئلهای که میتواند به گسست میان تدریس و تجربههای یادگیری دانشجویان بینجامد. این پیشگفتار دیدگاهی انتقادی درباره پداگوژی آموزش عالی ارائه میدهد که باید برای مدرسانی که در پی بهبود فنون آموزشی خود و اثربخشی کلی آموزش کالج هستند، resonant باشد.