Edvard Silvestr Morsning “Yapon uylari va ularning atrof-muhiti” asari XIX asr oxirida nashr etilgan batafsil etnografik tadqiqotdir. Kitob an’anaviy yapon uylarining me’morchiligi va ichki makonini o‘rganib, Yaponiyada katta o‘zgarishlar yuz berayotgan bir davrda uy-ro‘zg‘or hayoti bilan bog‘liq turli uslublar, materiallar va madaniy amaliyotlar haqida ma’lumot beradi. Asar modernizatsiya tufayli tez orada unutilishi mumkin bo‘lgan yapon uy-joylarining nozik tafsilotlarini saqlab qolishni maqsad qiladi. Matnning boshlanishida Morsning yapon uylarini o‘rganish chog‘idagi kuzatuvlari va tajribalariga zamin yaratadigan so‘zboshi berilgan. U G‘arb bilan aloqalar ta’sirida yapon jamiyati va me’morchiligida yuz berayotgan tezkor o‘zgarishlarga e’tibor qaratib, an’anaviy uylarning o‘z madaniy kontekstida qanday faoliyat ko‘rsatganini hujjatlashtirish muhimligini ta’kidlaydi. U yapon me’morchiligi chet elliklarda uyg‘otadigan qiziqish haqida fikr yuritib, g‘arb mamlakatlari vakillaridan uning dizayni va funksionalligi borasida bildirilgan noto‘g‘ri tasavvurlar hamda tanqidlarga javob beradi. Mors yapon uyini shunchaki inshoot sifatida emas, balki unda yashovchilarning turmush tarzi va qadriyatlarini aks ettiruvchi muhim unsur sifatida yanada nozikroq anglashni taqdim etishni istaydi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/Japanese_Homes_and_Their_Surroundings