Książka Edwarda Sylvestera Morse’a „Japońskie domy i ich otoczenie” to dokładna pracę etnograficzna wydana na końcu XIX wieku. Autor zajmuje się architekturą i wnętrzami tradycyjnych japońskich domów, prezentując informacje o różnych stylach, materiałach oraz kulturowych praktykach związanych z życiem codziennym w Japonii w okresie istotnych zmian. Celem tej publikacji jest zachowanie detali charakterystycznych dla japońskiej architektury, które mogą wkrótce zostać zapomniane w wyniku procesów modernizacji. Tekst zaczyna się przedmową, która wprowadza czytelnika w kontekst obserwacji i doświadczeń Morse’a podczas badania japońskich domów. Autor zwraca uwagę na szybkie zmiany w japońskim społeczeństwie i architekturze wpływane kontaktami z Zachodem, podkreślając istotność dokumentowania funkcjonowania tradycyjnych budynków w ich kulturowym kontekście. Morse rozmyśla również o tym, jak japońska architektura wywołuje ciekawość u obcokrajowców, oraz odnosi się do mitów i krytyki dotyczących jej designu i funkcjonalności. Pragnie zaprezentować bardziej złożony obraz japońskiego domu – nie tylko jako struktury budowlane, ale także jako elementy istotne odzwierczające styl życia i wartości jego mieszkańców.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Japanese_Homes_and_Their_Surroundings