«El Payador, том I» Леапольда Лугонеса — навукова-папулярны твор, верагодна, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Гэты тэкст даследуе сутнасць аргентынскага фальклору, засяроджваючыся на значэнні «пайядора» — тыпу традыцыйнага паэта і спевака — у фарміраванні ідэнтычнасці аргентынскага народа. У ім разглядаюцца гістарычныя, культурныя і паэтычныя аспекты жыцця гауча, пераплятаючы абмеркаванне ролі гауча як цывілізатара і сімвала Пампасы. Пачатак гэтага твора дае багаты кантэкст для разумення значэння эпічнай паэзіі ў перадачы гістарычнай і культурнай ідэнтычнасці нацыі. Лугонес раскрывае свой намер даследаваць эпічную традыцыю ў Аргенціне, асабліва праз прызму «Марцін Ф’ера» — класічнай нацыянальнай паэмы. Ён падкрэслівае сувязь паміж паэзіяй і нацыянальным характарам, сцвярджаючы, што здольнасць ствараць і цаніць эпічную паэзію адлюстроўвае жыццёвыя якасці і дух расы. У пачатковых раздзелах аўтар стварае аснову для больш глыбокага даследавання ўплыву гауча на аргентынскую культуру і літаратуру, паказваючы яго як гераічную постаць, чыё жыццё і досвед увасабляюць барацьбу і імкненні нацыі.