‘El Payador, Vol. I’ van Leopoldo Lugones is een non-fictief werk dat waarschijnlijk in de vroege 20ste eeuw is geschreven. Het tekst verkent de essentie van het Argentijnse volksgeloof en richt zich specifiek op de rol van de ‘payador’, een traditionele dichter en zanger, bij het vormen van de identiteit van het Argentijnse volk. Het boek duikt in de historische, culturele en poetische aspecten van het leven van de gaucho’s en beschrijft hoe deze figuren zowel als verwekkers van beschaving als als symbolen van de Pampas dienden. De inleiding van dit werk biedt een uitgebreide context voor het begrijpen van de belangrijkheid van epische poezie bij het vertolken van de historische en culturele identiteit van een natie. Lugones toont zijn interesse in het bestuderen van de epische traditie in Argentinië, met name door de klassieke nationale gedicht ‘Martín Fierro’ als uitgangspunt. Hij benadrukt de verbinding tussen poezie en nationaal karakter en stelt dat de mogelijkheid om epische poezie te creeren en te waarderen de essentiële kenmerken en geest van een volk weerspiegelt. In de eerste hoofdstukken legt de auteur de basis voor een dieper onderzoek naar de invloed van de gaucho’s op de Argentijnse cultuur en literatuur; hij portretteert hen als helden wiens leven en ervaringen de strijdvaardigheden en ambities van het volk weerspiegelen.