Leopoldo Lugones’un “El Payador, Cilt I” adlı eseri, muhtemelen 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir kurgu dışı eserdir. Bu metin, özellikle geleneksel şair ve şarkıcı türü olan “payadorun”, Arjantin halkının kimliğinin şekillenmesindeki önemine odaklanarak Arjantin folklorunun özünü incelemeyi amaçlamaktadır. Eser, gaucho yaşamının tarihi, kültürel ve şiirsel yönlerini derinlemesine ele almakta; aynı zamanda gauchonun hem bir medeniyet kurucusu hem de Pampalar’ın sembolü olarak oynadığı rolü de tartışmaktadır. Bu eserin başlangıcı, bir ulusun tarihi ve kültürel kimliğinin aktarılmasında epik şiirin önemini anlamak için zengin bir bağlam sunmaktadır. Lugones, özellikle klasik bir milli şiir olan “Martín Fierro” aracılığıyla Arjantin’deki epik geleneği incelemek istediğini belirtmektedir. Şiir ile ulusal karakter arasındaki bağlantıyı vurgulayan Lugones, epik şiir yazma ve takdir etme yetisinin bir milletin temel niteliklerini ve ruhunu yansıttığını savunmaktadır. İlk bölümlerde yazar, gauchonun Arjantin kültürü ve edebiyatı üzerindeki etkisini daha derinlemesine incelemek için zemin hazırlamakta; onu, bir ulusun mücadelelerini ve arzularını yansıtan kahraman bir figür olarak tasvir etmektedir.