Leopoldo Lugonesning “El Payador, I jild” asari XX asr boshlarida yozilgan bo‘lishi mumkin bo‘lgan badiiy bo‘lmagan asardir. Ushbu matn Argentina folklorining mohiyatini o‘rganishga xizmat qiladi; unda an’anaviy shoir va xonanda turi bo‘lgan “payador”ning Argentina xalqining o‘zligini shakllantirishdagi ahamiyatiga alohida e’tibor qaratiladi. Asarda gaucho hayotining tarixiy, madaniy va poetik jihatlari yoritilib, gauchoning ham sivilizatsiya bunyodkori, ham Pampaning ramzi sifatidagi roli o‘zaro bog‘liq holda tahlil qilinadi. Ushbu asarning kirish qismi millatning tarixiy va madaniy o‘zligini ifodalashda epik she’riyatning ahamiyatini anglash uchun boy zamin yaratadi. Lugones Argentinadagi epik an’anani, xususan, milliy she’riyatning mumtoz namunasi bo‘lgan “Martín Fierro” asari nuqtayi nazaridan o‘rganish niyatini bayon qiladi. U she’riyat bilan milliy xarakter o‘rtasidagi bog‘liqlikni ta’kidlab, epik she’riyat yaratish va uni qadrlash qobiliyati bir xalqning hayotiy fazilatlari hamda ruhini aks ettiradi, deya ta’kidlaydi. Dastlabki boblarda muallif gauchoning Argentina madaniyati va adabiyotiga ta’sirini yanada chuqurroq o‘rganish uchun zamin hozirlaydi; u gauchoni hayoti va tajribalari millatning kurashlari hamda intilishlarini mujassam etgan qahramon siymosida tasvirlaydi.