«ال پایادور، جلد اول» اثر لئوپولدو لوگونس، اثری غیرداستانی است که احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این متن به بررسی جوهرهٔ فولکلور آرژانتین میپردازد و بهطور خاص بر اهمیت «پایادور»، نوعی شاعر و خوانندهٔ سنتی، در شکلگیری هویت مردم آرژانتین تمرکز دارد. اثر به ابعاد تاریخی، فرهنگی و شاعرانهٔ زندگی گاوچو میپردازد و بحث دربارهٔ نقش گاوچو را هم بهعنوان تمدنساز و هم نماد پامپاها درهم میآمیزد. آغاز این اثر زمینهای غنی برای درک اهمیت شعر حماسی در انتقال هویت تاریخی و فرهنگی یک ملت فراهم میکند. لوگونس قصد خود برای مطالعهٔ سنت حماسی در آرژانتین را آشکار میسازد، بهویژه از دریچهٔ «مارتین فیهرو»، منظومهٔ کلاسیک ملی. او بر پیوند میان شعر و منش ملی تأکید میکند و معتقد است توانایی خلق و درک شعر حماسی، ویژگیهای حیاتی و روح یک قوم را بازتاب میدهد. نویسنده در فصلهای آغازین، زمینه را برای بررسی عمیقتر تأثیر گاوچو بر فرهنگ و ادبیات آرژانتین فراهم میکند و او را همچون چهرهای قهرمانانه به تصویر میکشد که زندگی و تجربههایش مبارزات و آرمانهای ملت را در خود متجلی میسازد.