„Historia Włochów, tom 12 (z 15)” autorstwa Cesarego Cantù to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. Ten tom zawiera szczegółową opowieść o ważnych wydarzeniach w historii Włoch, z szczególnym akcentem na polityczne intrygi i wojny związane z Państwem Papieskim oraz na postaci wyjątkowe, które odegrały kluczową rolę w tym burzliwym okresie. Tekst zajmuje się złożonymi relacjami pomiędzy władzą papieską, lokalnymi książętami a wpływem obcych mocarstw na Włochy. Na początku tego tomu przedstawiono polityczny krajobraz Włoch w okresie wczesnego nowoczesności, z szczegółowym opisem roli papstwa i jego znacznego wpływu na takie tereny jak Ferrara i Urbino. Omawia się także wybórczy charakter stanowiska papieskiego oraz kontrowersyjne polityczne manewry toczące się w okresie po śmierci papieża. Za pomocą anegdot o postaciach i historycznych przykładów Cantù pokazuje interakcję między potężnymi rodzinami, takimi jak Barberinich i Farnese, a Kościołem Katolickim, wykazując tymczasem napięcia i konflikty, które wystąpiły w tym okresie, wliczając słynną Wojnę Castro. Ten wstępny fragment przygotowuje grunt do dalszego rozpatrzenia tego, jak siły kościelne i świeckie usiłowały uzyskać dominację we Włoszech.