„Źródła powieści – Tom II” autorstwa Marcelina Menéndesa y Pelayo to naukowe dzieło poświęcone początkom formy opowiadania i powieści w hiszpańskiej literaturze, prawdopodobnie napisane w końcu XIX wieku. Książka łączy analizę pierwszych powieści z XV i XVI stulecia z tekstami ilustrującymi językowe, stylistyczne i tematyczne charakterystyki literatury tego okresu. Jej cel polega na odkryciu historycznego kontekstu oraz rozwoju form narracyjnych w hiszpańskiej literaturze. Wstęp do dzieła daje ogólny przegląd standardów transkrypcji oryginalnego tekstu, opisując zasady formatowania cytatów i notatek. Książka zawiera także wprowadzający tekst napisany przez Menéndesa y Pelayo, który stanowi podstawę dla dogłębnego rozpatrzenia tematyki opowiadania oraz tłumaczeń dzieł włoskich, które miały wpływ na hiszpańską literaturę w tym okresie. W introdukcji szczególnie zaznaczono wczesne wpływy, takie jak dzieła Boccaccia i Cervantesa, podkreślając ich kluczową rolę w kształtowaniu narracyjnych tradycji, które rozwinęły się później.