A child's guide to reading
O tej książce
„A child's guide to reading” Johna Alberta Macy’ego to przewodnik literacki i podręcznik czytania napisany na początku XX wieku. Z myślą o tym, by pomóc młodym czytelnikom (oraz tym, którzy ich prowadzą) wyjść poza efemeryczne „książki dla młodzieży” ku trwałym bogactwom literatury, wyjaśnia, dlaczego i jak czytać, opowiada się za fikcją, poezją, historią i esejem oraz podaje praktyczne spisy i przykłady, które kierują gust ku wielkim mistrzom, nie popadając w sztywność ani w pedanterię. Na początku utworu dobry przewodnik literacki porównany jest do doświadczonego przewodnika po lasach Maine: pomocnego, lecz nigdy nie zastępującego własnego wysiłku czytelnika, jego osądu i radości odkrywania. Odrzuca sztywne listy „Stu najlepszych książek”, chwali słownik i pokazuje, jak przypadkowe spotkania (Mill odnajdujący Wordswortha) mogą ukształtować życie, przestrzegając zarazem, by wybierać książki, które budzą w czytelnikach to, co w nich najlepsze. Następnie argumentuje na rzecz czytania jako kontaktu z najwybitniejszymi umysłami — odpierając sceptyków „uczoności z książek” żywymi przykładami (Lincoln z Shakespeare’em, Grant ze Scottem i Cooperem, wszystkożerne lektury Napoleona, autorzy formujący Franklina) — i wzywa do uważnego, niekiedy powtórnego, a nawet pamięciowego obcowania z tekstem. Wreszcie rozpoczyna długi rozdział o fikcji: broniąc powieści (z dowcipem Jane Austen), wyjaśniając fabułę, charakter, opis i styl na przykładzie Henry’ego Esmonda Thackeraya, podkreślając moralną odpowiedzialność opowiadaczy (za pośrednictwem Trollope’a), rozbrajając spór romansu z realizmem przykładami Scotta, Dickensa i innych, ostrzegając przed nienaturalnym dialogiem i rozlazłym opisem oraz oferując spokojne, praktyczne rady dotyczące wyboru powieści (i opowiadań), zanim przystąpi do obszernej, zróżnicowanej listy lektur.
