The spirit-rapper; an autobiography
O tej książce
„The spirit-rapper; an autobiography” Orestesa Augustusa Brownsona to fikcyjna autobiografia napisana w połowie XIX wieku. Bada rozwój mesmeryzmu i nowożytnego spirytyzmu poprzez pierwszoosobową relację nastawionego naukowo nowojorczyka, którego ciekawość prowadzi ku jasnowidzeniu, stukaniu duchów i poruszaniu stolików. Wraz z duchownymi, reformatorami i radykalnymi działaczami społecznymi analizuje twierdzenia dotyczące tych zjawisk i związane z nimi zagrożenia, rozważając naukę, wiarę i konsekwencje moralne. Narracja rozpoczyna się przedmową wyjaśniającą, że dzieło łączy fakty z fikcyjną „machiną” literacką, aby poddać analizie przejawy działalności duchów i ich związki z reformistycznymi entuzjazmami. Następnie narrator opowiada o swoim rzetelnym wykształceniu naukowym i początkowym sceptycyzmie, o zetknięciu z przekonującymi pokazami francuskiego mesmerysty oraz o kręgu rozmówców debatujących, czy efekty te wynikają z wyobraźni, ludzkiej „demonicznej” siły, czy też z czegoś mroczniejszego. Gdy mesmeryzm się rozpowszechnia, beztroski praktyk Jack Wheatley zabija swoją narzeczoną, nadużywając tej metody, po czym nawiedza go jej zjawa, podczas gdy sam narrator zaczyna odczuwać silne pragnienie ukrytej mocy. Przemieszczając się wśród filadelfijskich reformatorów, obserwuje i przeprowadza eksperymenty wykraczające poza zwykłą sugestię — zdalny mesmeryzm, namagnesowane przedmioty wywołujące trans oraz jasnowidzenie przekraczające wszelki „rapport”. Uczy się automatycznej mowy i pisma pod wpływem obcej woli, następnie zaś zaczyna wykorzystywać przedmioty jako instrumenty, wywołując ruch stolika i kodowane stuki; dowiaduje się, że może zdobyć większą wiedzę tylko wtedy, gdy oczyści swoje motywy — w tym właśnie momencie fragment się urywa.
Uwagi
„… Nie jest to powieść; nie jest to romans; nie jest to biografia rzeczywistej osoby; nie jest to rozprawa, esej ani zwykły traktat, a jednak być może zawiera elementy wszystkich tych gatunków …” — Przedmowa
