„Dwanaście godzin” Gertrud Almqvist to powieść napisana na początku XX wieku. Przedstawiona w formie dziennika, opowiada historię Ronny (pani Berglöf) – bystry i samokrytycznej kobiety w późnim średnim wieku, która stara się poradzić z problemami starzenia się, seksualności, małżeństwa, matеринства oraz zdrowia psychicznego. Jej świat składa się z kłopotliwego związku z Albertem, delikatnej, ale wymagającej relacji z córką Viveke, sesji terapeutycznych u specjalisty oraz nie rozwiązanych wspomnień o przeszłych miłościach, które kwestionują obowiązujące normy. Na początku powieści Ronny zaczyna prowadzić swój dziennik po traumatycznym urodzinowym dniu; w nim krytykuje hipokryzę swojego otoczenia i przyznaje swoją izolację. Wizyty u lekarza wykazują, jak bardzo jest wyczerpana, jak boi się stać się „bezużyteczną”, a także jak kliniczny punkt widzenia lekarza interpretuje jej pragnienia. Podczas terapii Ronny wraca do gorących uczuć do kobiety o imieniu Carla, do późniejszej romansówki z żonatym mężczyzną oraz do myśli o samorazumieniu. Jubileusz kobiecego klubu skłania ją do gorycznych refleksji na temat starzenia się kobiet, a napieczna rozmowa rano z Albertem wykazuje ich niespodziewane różnice. Podczas wycieczki wiosną Viveke delikatnie zachęca ją do szczerości; Ronny przyznaje o swoich dawnych miłościach i apeluje do wzajemnej prawdy, ale potem doświadcza paniki spowodowanej dziecięcymi traumami. W trakcie dalszej terapii zaczyna czuć pociąg do lekarza i odkrywa ulgę w pozbyciu się kontroli nad swoim życiem, na chwilę czując się w harmonii ze światem. Dalsze sesje terapeutyczne dotyczą jej wstydu przed córką oraz wspomnień o tolerancyjnej przyjaciółce, co pokazuje, że osądzenie i „czystość” często są tylko maskami skrytych pragnień.