Lafcadio Hearn’ün “Hayaletler Japonya’sında” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış doğaüstü öykülerden oluşan bir derlemedir. Bu eser, dünyevi olanla ruhani olanı iç içe geçiren Japon folklorunun, maneviyatının ve kültürel uygulamalarının çeşitli yönlerini ele alarak aşk, ölüm ve reenkarnasyon temalarını gözler önüne serer. Hearn’ün Japonya’daki kişisel deneyimlerinden beslenen etkileyici anlatılar aracılığıyla kitap, sıradan olanla hayaletimsi olanın bir arada var olduğu bir dünyaya okurları davet eder ve Japon inançları ile geleneklerinin karmaşıklığına bir pencere açar. “Hayaletler Japonya’sında”nın başlangıcında anlatı, bilge bir Bodhisattva’nın önderliğinde ıssız bir dağa yapılan ürpertici tırmanışı sunar; genç yol arkadaşı, geçmiş yaşamlarını simgeleyen kafataslarıyla karşı karşıya gelirken yanılsama, korku ve kişisel idrak temalarını işler. Bu bölümün ardından öykü, bir dizi trajik ölümle bağlantılı lanetli bir furisodé giysisinin hikâyesine yönelir ve gizem ile kader katmanları ekler. Açılış bölümü, tütsünün Japon kültüründeki derin önemi üzerine düşüncelerle doruğa ulaşır; tütsünün hem manevi uygulamalardaki hem de ölülerle bağ kurma aracı olarak ikili rolünü ortaya koyar. Hearn, birbiriyle bağlantılı bu öyküler aracılığıyla Japon yaşamının hayaletimsi, ancak derinden dokunaklı yönlerini aydınlatır.