کمدی الهی، ترجمه لانگفلو؛ بخش «جهنم» اثر دانته آلیگیهری، یک شعر اپیک است که در قرن چهاردهم نوشته شده است. این اثر داستانی استعاری و پیچیدهای است که به بررسی موضوعات گناه، رستگاری و جستجوی روح برای عدالت الهی میپردازد. دانته خودش، نقش اصلی این داستان را بر عهده دارد؛ او در سفری پرخطر از دنیای جهنم عبور میکند و توسط شاعر رومی ویرژیل هدایت میشود. در آغاز این سفر، دانته خود را در یک جنگل تاریک مییابد؛ این جنگل نماد سردرگمی و آگاهی از گناهانش است. هنگامی که سعی میکند از روی یک کوه – که نماد رستگاری است – بالا برود، با سه حیوان وحشی روبرو میشود؛ هر یک از این حیوانات نماد یکی از بدیهای انسان هستند. در لحظات ناامیدی، دانته با ویرژیل ملاقات میکند؛ ویرژیل پیشنهاد میدهد که او را در سفر از جهنم تا بهشت هدایت کند… این کار با دخالت بئاتریس، معشوقه دانته، صورت میگیرد. آغاز این اثر، حال و هوایی از تأمل و ترس را ایجاد میکند؛ در عین حال، تمایل دانته به روشنگری و رستگاری نیز به وضوح نمایان میشود… این موضوع، آغازی جذاب برای کاوش عمیق دانته درباره اخلاق و زندگی پس از مرگ است.