De ‘Divine Comedy’, in de vertaling van Longfellow: ‘Hel’, is een episch gedicht dat werd geschreven in de 14e eeuw. Dit werk is een complex allegorisch verhaal dat thema’s als zonde, verlossing en de zoektocht van de ziel naar goddelijke gerechtigheid verkent. De protagonist, Dante zelf, begint een gevaarlijk avontuur door de hel, geleid door de Romeinse dichter Vergilius. In het begin van de ‘Inferno’ bevindt Dante zich verdwaald in een donkere jungle – een symbool voor verwarring en het besef van zijn eigen zonden. Tijdens zijn poging om een berg te beklimmen die de verlossing symboliseert, wordt hij tegengehouden door drie wilde beesten; ieder daarvan staat voor een verschillend kwaad. In zijn wanhoop ontmoet Dante Vergilius, die hem helpt bij zijn reis door de hel en uiteindelijk naar het paradijs. De opening van dit gedicht suggereert reflectie en angst, maar tegelijkertijd uitdrukt Dantes verlangen naar inzicht en verlossing. Dit maakt het een fascinerende eerste stap in zijn diepe exploratie van moraal en het hiernamaals.