„Boska komedia w tłumaczeniu Longfellowa: Piekło” Dantego Alighieriego to epicki wiersz napisany w XIV wieku. To złożona, alegoryczna opowieść, która dotyka tematów grzechu, odkupienia i dążyń duszy do boskiej sprawiedliwości. Głównym bohaterem jest sam Dante, który wyruszający w niebezpieczną podróż przez królestwa Piekła, prowadzony jest przez rzymskiego poeta Wergiliusza. Na początku „Piekła” Dante znajduje się zagubiony w ciemnym lesie – co symbolizuje zamieszanie i świadomość swoich grzechów. Gdy usiłuje wspiąć się na górę, która stanowi symbol odkupienia, napotyka na trzy dzikie zwierzęta, każde z nich reprezentujące inne zła. W rozpaczy Dante spotyka Wergiliusza, który oferuje mu pomoc w podróży przez Piekło i ostatecznie do Raju – motywacją tego postanowienia jest interwencja Beatrice, ukochanej Dantego. Ten początek nadaje utworowi ton refleksji i strachu, a przy tym pokazuje pragnienie Dantego poznania prawdy i odkupienia, co czyni go niezwykle poważnym rozpoczęciem jego głębokiej eksploracji moralności i życia po śmierci.