„Starobabylonska wersja epickiej opowieści o Gilgameszu” autorstwa Morrisa Jastrowa Jr. i Alberta T. Claya to naukowe opracowanie poświęcone starożytnemu mezopotamskiemu eposowi, prawdopodobnie napisanemu na początku XX wieku. Praca zawiera tłumaczenie i analizę niedawno odkrytych tekstów starobabylonskich dotyczących epickiej opowieści o Gilgameszu, z uwzględnieniem jej struktury narracyjnej, tematów oraz historycznego kontekstu. Książka skupia się na przygodach głównego bohatera – Gilgamesza – i jego towarzysza Enkidu, którzy stają przed wyzwaniami związanymi z przyjaźnią, śmiercią oraz poszukiwaniem bóstwieństwa. Na początku publikacji autorzy podają istotne informacje o eposie o Gilgameszu, omawiając jego znaczenie w literaturze babylońskiej oraz fragmentaryczny charakter zachowanych tekstów. W introdukcji rozpatruje się strukturę epickiej opowieści, zwłaszcza interakcję i dalszą przyjaźń pomiędzy Gilgameszem a Enkidu, a także ich wspólne boje z potężnymi wrogami. Zwraca się również uwagę na głębsze filozoficzne refleksje dotyczące życia, śmierci i ludzkiej kondycji, które stanowią istotę tej narracji. Wstępowa część publikacji omawia także znaczenie dwóch tablic, na których zapisano starobabylonską wersję eposu; te teksty umożliwiają badaczom zbadanie jej ewolucji oraz powiązań z szerszymi historycznymi i kulturowymi kontekstami.