«سالنامههای مایا» اثر دانیل جی. برینتون، پژوهشی انسانشناختی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این مجلد نخستین شماره از مجموعهای است که هدف آن حفظ و ارائه دستاوردهای ادبی فرهنگهای بومی آمریکا، با تمرکز ویژه بر تمدن مایا، است. کتاب جنبههای گوناگون تاریخ، زبان و ادبیات مایا را بررسی میکند و به پیچیدگیهای هویت فرهنگی و دستاوردهای فکری آنان میپردازد. آغاز «سالنامههای مایا» هدف و مقصود اثر را معرفی میکند و نگاهی اجمالی به اهمیت ادبیات مایا ارائه میدهد. برینتون بر اهمیت مطالعه متون بومی در شکلهای اصلیشان تأکید میکند تا درکی عمیقتر از اندیشهها و بیانهای مردم مایا به دست آید. او محتوای کتاب را شرح میدهد که شامل مقدمهای بر زبان و خانواده زبانی مایا، گزارشهای تاریخی و تحلیلی از نظامهای منحصربهفرد تقویمی و عددی آنان است و در نهایت به سالنامههایی میانجامد که روایت تاریخی مایا را ثبت میکنند. از خلال این بخش آغازین، خوانندگان با بافتهای غنی از باورها، آیینها و ویژگیهای زبانی بومی روبهرو میشوند که پیچیدگی و پیشرفتگی تمدن مایا را برجسته میسازد.