‘Scholen, schoolboeken en leraren’ van William Carew Hazlitt is een historisch verslag dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk beschouwt de ontwikkeling van het onderwijssysteem in Groot-Brittannië, verkent de geschiedenis van het onderwijs, lesmateriaal en de personen die de onderwijspraktijken hebben beïnvloed. Hazlitt streeft ernaar de wortels van het moderne onderwijs te achterhalen en verschillende historische methoden en attitudes ten aanzien van leren te belichten. In de inleiding legt Hazlitt uit dat hij niet alle aspecten van het onderwijssystematisch behandelt, maar belangrijke voorbeelden presenteert. Hij wijst ook op de invloed van vroege onderwijsinstellingen en de rol van de eerste leraren. Het boek begint met een overzicht van de fundamenten van het onderwijssysteem; er wordt verwezen naar de manier waarop mensen in Engeland en Schotland in de oudheid thuis of door reizen naar het buitenland werden opgeleid, en ook naar de invloed die verschillende artiesten en wetenschappers de afgelopen eeuwen hebben gehad op onderwijsreformen.