Książka „Szkoły, podręczniki i nauczyciele” Williama Carewa Hazlitta to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. Autor rozpatruje rozwój systemu edukacyjnego w Wielkiej Brytanii, analizując historię szkolnictwa, materiały edukacyjne oraz postaci, które wpłynęły na praktyki nauczania. Hazlitt stara się odkryć źródła współczesnej edukacji, prezentując różne historyczne metody i nastawienia do nauki. W przedmówie wyjaśnia, że celem publikacji nie jest wyliczenie wszystkich aspektów tematu w sposób exhaustywny, lecz przedstawienie najważniejszych przykładów. Zwraca uwagę na wpływ pierwszych form edukacji, w tym Kościoła, oraz roli pionierskich nauczycieli. Tekst rozpoczyna się od omówienia fundamentów systemu edukacyjnego; zaznacza się, że w czasach starożytnych Anglików i Szkotów nauka odbywała się w domu lub podczas podróży za granicą. Ponadto podkreśla się wpływ różnych artystów i uczonych, którzy przyczynili się do reform edukacyjnych na przestrzeni wieków.