کتاب «افسانههای ایروکوا» نوشتهٔ ویلیام واکر کنفیلد، مجموعهای از فرهنگ عامهٔ بومیان است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر داستانهایی را که «کورنپلنتر»، یکی از رؤسای قوم سنکا، روایت کرده گردآوری میکند و بازتابدهندهٔ سنتهای شفاهی و اسطورهشناسی غنی کنفدراسیون ایروکواست. این مجموعه نهتنها میکوشد سرگرمکننده باشد، بلکه در پی حفظ روایتهای فرهنگیای است که هویت ایروکوا را شکل دادهاند و بینشهایی دربارهٔ ارزشها، باورها و رابطهٔ آنان با طبیعت ارائه میدهد. نویسنده در آغاز متن دربارهٔ اهمیت و حفظ افسانههای سرخپوستان بحث میکند و بر نبود تاریخ مکتوب در میان مردمان بومی پیش از تماس با اروپاییان تأکید میورزد. این داستانها بهصورت سنتهایی مقدس ارائه میشوند که نسلبهنسل انتقال یافتهاند و نوادگان کسانی که نخستین بار آنها را روایت کردهاند، عمیقاً برایشان احترام قائلاند. بخش آغازین زمینه را برای مجموعهای از افسانهها فراهم میکند؛ از جمله روایتهایی دربارهٔ آفرینش ذرت، زمستان و خاستگاه حیوانات گوناگون، در کنار سفرهای شکلدهندهٔ شخصیتهایی مانند خود کورنپلنتر. هدف از بازنمایی این افسانهها برانگیختن درکی از زیبایی و ژرفای فرهنگ ایروکواست؛ فرهنگی که جهان آن بههمپیوسته با طبیعت و سرشار از معنویت به تصویر کشیده میشود.