Hilaire Bellocning “First and Last” asari XX asr boshlarida yozilgan esselar to‘plamidir. Matnda dengiz, shaxsiy latifalar va mulohazali sharhlar fonida turli mavzular hamda kuzatuvlar tadqiq etiladi. Insoniy kechinmalarga alohida e’tibor qaratgan esselar tarixiy mushohadalardan tortib kundalik hayotning nozik jihatlarigacha bo‘lgan mavzularni qamrab olib, ularga hazil-mutoyiba va falsafiy teranlikni singdiradi. “First and Last” asarining boshlanishi “langarni ko‘tarish” metaforasi bilan boshlanadi; bu dengizchilikdagi tashabbus hayotdagi muhim o‘zgarishlar va erkinlikni qabul qilishga qiyoslanadi. Belloc langarni ko‘tarishning turli usullarini mulohaza qilib, dengiz hayotining manzarasini chizadi va insoniy kechinmalar bilan parallel o‘xshashliklar yaratadi. U Frocot ismli qahramonni — armiya polkidagi baquvvat odamni — tanishtiradi; u arvohlar bilan g‘ayritabiiy uchrashuvlarni boshdan kechirgan bo‘lib, bu uchrashuvlar idrok va voqelik mavzularini yuzaga chiqaradi. Hikoya rivojlangani sari ohang langar ko‘tarish kabi amaliy masalalar haqidagi sho‘x chekinishlar bilan inson tabiati ustidagi chuqur mushohadalar o‘rtasida tebranadi. Bu esa Belloc o‘quvchilarini ham ko‘ngil ochishga, ham hayotning murakkabliklari va insoniy sarguzashtlarning mohiyati haqida fikrlashga undashni maqsad qilganini yaqqol ko‘rsatadi.