«First and Last» اثر هیلِر بِلِک مجموعهای از جستارهایی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این متن با بهرهگیری از دریا، حکایتهای شخصی و تفسیرهای تأملبرانگیز بهعنوان پسزمینه، به بررسی موضوعات و مشاهدات گوناگون میپردازد. این جستارها با تأکید بر تجربههای انسانی، از تأملات تاریخی گرفته تا ظرایف زندگی روزمره را دربرمیگیرند و طنز و بینشهای فلسفی را در هم میآمیزند. آغاز «First and Last» با استعارهٔ «لنگر کشیدن» شروع میشود و این اقدام دریایی را به تغییرات مهم زندگی و در آغوش گرفتن آزادی تشبیه میکند. بِلِک دربارهٔ شیوههای گوناگون لنگر کشیدن تأمل میکند، تصویری از زندگی دریایی ترسیم میکند و میان آن و تجربههای انسانی parallels برقرار میسازد. او شخصیتی به نام فروکوت را معرفی میکند؛ مردی نیرومند از هنگ که برخوردهایی شبحوار داشته است و این برخوردها مضامین ادراک و واقعیت را پیش میکشند. با پیشرفت روایت، لحن میان گریزهای بازیگوشانه دربارهٔ امور عملی مانند لنگر کشیدن و تأملات عمیقتر دربارهٔ وضعیت انسانی در نوسان است و روشن میکند که بِلِک میکوشد ضمن سرگرم کردن خوانندگان، آنان را به اندیشیدن دربارهٔ پیچیدگیهای زندگی و جوهرهٔ ماجراجوییهای انسانی نیز وادارد.