"First and Last" van Hilaire Belloc is een verzameling essays die aan het begin van de twintigste eeuw zijn geschreven. De tekst verkent uiteenlopende thema's en observaties, met de zee, persoonlijke anekdotes en beschouwende commentaren als achtergrond. Met de nadruk op menselijke ervaringen behandelen de essays onderwerpen die variëren van historische overpeinzingen tot de subtiliteiten van het dagelijks leven, waarbij humor en filosofische inzichten met elkaar worden verweven. Het begin van "First and Last" vangt aan met de metafoor van het "lichten van het anker", waarbij deze nautische onderneming wordt vergeleken met ingrijpende veranderingen in het leven en het omarmen van vrijheid. Belloc staat stil bij de verschillende manieren om het anker te lichten, schetst een beeld van het leven op zee en trekt parallellen met menselijke ervaringen. Hij introduceert een personage, Frocot, een sterke man uit het regiment die spookachtige ontmoetingen heeft meegemaakt, waarmee de thema's perceptie en werkelijkheid naar voren komen. Naarmate het verhaal vordert, schommelt de toon tussen speelse uitweidingen over praktische zaken zoals het lichten van het anker en diepere bespiegelingen over de menselijke conditie. Zo wordt duidelijk dat Belloc zijn lezers wil vermaken, maar hen ook wil aanzetten tot nadenken over de complexiteit van het leven en de essentie van menselijke avonturen.