Hilaire Belloc’un “First and Last” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış denemelerden oluşan bir derlemedir. Metin, arka planında denizi, kişisel anekdotları ve düşünsel yorumları kullanarak çeşitli temaları ve gözlemleri ele alır. İnsan deneyimlerine vurgu yapan denemeler, tarihsel değerlendirmelerden gündelik yaşamın inceliklerine kadar uzanan konuları işler; mizahı ve felsefi içgörüleri harmanlar. “First and Last”ın açılışı, “çapa almak” metaforuyla başlar; bu denizcilik girişimini hayattaki önemli değişimlere ve özgürlüğü kucaklamaya benzetir. Belloc, çapa almanın çeşitli yöntemleri üzerine düşünür; deniz yaşamını betimler ve insan deneyimleriyle paralellikler kurar. Algı ve gerçeklik temalarını gündeme getiren hayaletimsi karşılaşmalar yaşamış, alaydan güçlü bir adam olan Frocot adlı bir karakteri tanıtır. Anlatı ilerledikçe ton, çapa almak gibi pratik meselelere ilişkin neşeli sapmalarla insanlık durumu üzerine daha derin düşünceler arasında gidip gelir; bu da Belloc’un okurlarını eğlendirmeyi ve aynı zamanda onları hayatın karmaşıklıkları ile insani maceraların özü üzerine düşünmeye sevk etmeyi amaçladığını açıkça ortaya koyar.