„First and Last” Hilaire’a Belloca to zbiór esejów napisanych na początku XX wieku. Tekst zgłębia różnorodne tematy i spostrzeżenia, wykorzystując morze, osobiste anegdoty oraz refleksyjne komentarze jako tło. Kładąc nacisk na ludzkie doświadczenia, eseje poruszają zagadnienia od refleksji historycznych po zawiłości codziennego życia, przeplatając humor z filozoficznymi przemyśleniami. Początek „First and Last” opiera się na metaforze „podnoszenia kotwicy”, zestawiając to żeglarskie przedsięwzięcie z doniosłymi zmianami w życiu i przyjęciem wolności. Belloc rozważa różne sposoby podnoszenia kotwicy, malując obraz życia na morzu i wskazując analogie do ludzkich doświadczeń. Przedstawia postać Frocota, silnego mężczyznę z pułku, który miał upiorne spotkania przywołujące tematy percepcji i rzeczywistości. W miarę rozwoju narracji ton oscyluje między żartobliwymi dygresjami na temat praktycznych kwestii, takich jak podnoszenie kotwicy, a głębszymi rozważaniami nad ludzką kondycją, jasno pokazując, że Belloc chce bawić swoich czytelników, a zarazem skłaniać ich do refleksji nad złożonością życia i istotą ludzkich przygód.